यादां - 1
मेरे बचपणे च मेरा ग्रां बसदा था/
अनारे देयां दाणेयां सांहीं जुडेह्यो लोक/
चिक्का दियां कंधां अंदर/
कुत्थी सैळां हेठ तां कुत्थी/
कक्खां दिया छांउआं/
जी लैंदे थे बड़े मजे नैं/
नाळू-कुआळू, गौहर, बांयीं-पढैंह्द/
चलदे रैंहदे थे/
समे दिया तर्जा पर/
याद नीं ओंदा/
सलीके नैं चिणेह्यो चणाटां/
दे चितरे-बितरे पथरां च/
कदी धूड़ जां काई जम्मी होये/
ग्रां ते खेतरां पासैं/
जांदेयां जो/
टेढ़ी-मेढ़ी संगडियां बत्तां दा/
पतला होणा बझोंदा ही नीं था/
भायें कोई/
तगडेयां बालदां दिया जोड़िया पिच्छें/
मूंढे पर हळ, जुंगळा/
हत्थें परैंण लई जांदा होये/
जां सिरे पर बीयां दा टोकरू,/
भटाण लई तुरदी मुटियार कोई/
जिंञा दादू-दादिया/
चाचे-चाचियां,/
भाऊ-बैहणां/
भतीजे-भतीजियां बगैर/
इक्क टब्बर पूरा नीं बणदा था/
तिंञा हर घरे कन्नै/
इक्क घराळ जरूर होंदी थी/
कुत्थी नेडैं तां/
कुत्थी जरा प्रहां/
अपणिया-अपणिया ठाहरी/
बन्हेयो रैंहदे थे/
घट ते घट/
इक्क मैंह्यें, दो बाळद/
इक्क गा/
इक्क-दो भेड़ बकरियां/
असां दे खेलणु होंदे थे/
गांयीं, भेड़-बकरियां दे/
निक्के-निक्के प्यारे/
छालीं मारदे बच्चे/
घराला खुरां हेठ/
दबोई नीं जाण/
इस करी/
ढक्की रखदे थे तिन्हां/
राती जो उआनैं/
बैंह्जे दियां चपतियां दी बुणिह्यो/
डल्ला हेठ/
© भगत राम मंडोत्रा
कोई टिप्पणी नहीं:
एक टिप्पणी भेजें