भरो/परहो (प्याऊ)
मुसाफराँ दी प्यास बुझाँदे थे भरो।
सफराँ जो खास बणांदे थे भरो।
ठिकाणे तिकर पौंह्चणे ताँईं,
दिलाँ च इक आस जगाँदे थे भरो।
कुत्थी पधरे हाराँ च पोंदे थे भरो।
कुत्थी चढ़ी कुआळां खडोंदे थे भरो।
पल्लियाँ हेठ कुत्थी रुखाँ दियाँ छाँउआँ,
कुत्थी टियाळेयाँ पर रखोंदे थे भरो।
धर्मात्मे सज्जण भराँदे थे भरो।
लगदिया तौंदिया चलाँदे थे भरो।
दूरा ते ओंदा था घड़ेयाँ च पाणी,
गरीब-गुरवे जो रिजक दुआँदे थे भरो।
लम्मे रस्ते च बसौं होंदे थे भरो।
सुबह सीरदे संझा घरोंदे थे भरो।
अपणे नाँयें नैं अपणे इलाके दी,
पछाण बणी नैं फणसोंदे थे भरो।
कोरते घड़ेयाँ दा सौंधा सुआद भरो।
भर तौंदिया ठंडक दा एहसास भरो।
लौटे नैं परोसी छाँबें प्याँदे पाणी,
लिप्पे-पोते हर वक्त सुथरे साफ भरो।
पैदल चलणा मुक्केया, मुकी गै भरो।
बौडियाँ बेकार होइयाँ, सुकी गै भरो।
सड़काँ नैं होये सब्भना दे सफर सौखे,
वक्त चलदा ही रिहा अपर रुकी गै भरो।
© भगत राम मंडोत्रा
कोई टिप्पणी नहीं:
एक टिप्पणी भेजें